Category Archives: charitable organizations

Uncertain Future for Giving in the Netherlands Panel Survey

By Barbara Gouwenberg and René Bekkers

At the Center for Philanthropic Studies we have been working hard to secure funding for three rounds of funding for the Giving in the Netherlands Study, including the Giving in the Netherlands Panel Survey for the years 2020-2026. During the previous round of the research, the ministry of Justice and Security has said that it would no longer fund the study on its own, because the research is important not only for the government but also for the philanthropic sector. The national government no longer sees itself as the sole funder of the research.

The ministry does think the research is important and is prepared to commit funding for the research in the form of a 1:1 matching subsidy to contributions received by VU Amsterdam from other funders. To strengthen the societal relevance and commitment for the Giving in the Netherlands study the Center has engaged in a dialogue with relevant stakeholders, including the council of foundations, the association of fundraising organizations, and several endowed foundations and fundraising charities in the Netherlands. The goal of these talks was to get science and practice closer together. From these talks we have gained three important general insights:

  • The Giving in the Netherlands study contributes to the visibility of philanthropy in the Netherlands. This is important for the legitimacy of an autonomous and growing sector.
  • It is important to engage in a conversation with relevant stakeholders before the fieldwork for a next round starts, in order to align the research more strongly with practice.
  • After the analyses have been completed, communication with relevant stakeholders about the results should be improved. Stakeholders desire more conversations about the application of insights from the research in practice.

The center includes these issues in the plans for the upcoming three editions. VU Amsterdam has been engaged in conversations with branch organizations and individual foundations in the philanthropic sector for a long time, in order to build a sustainable financial model for the future of the research. However, at the moment we do not have the funds together to continue the research. That is why we did not collect data for the 2018 wave of the Giving in the Netherlands Panel Survey. As a result, we will not publish estimates for the size and composition of philanthropy in the Netherlands in spring 2019. We do hope that after this gap year we can restart the research next year, with a publication of new estimates in 2020.

Your ideas and support are very welcome at r.bekkers@vu.nl.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Center for Philanthropic Studies, charitable organizations, contract research, data, experiments, foundations, fundraising, household giving, methodology, Netherlands, philanthropy, policy evaluation, statistical analysis, survey research

Onderzoek Geven in Nederland in gevaar

Door Barbara Gouwenberg – uit de nieuwsbrief van de werkgroep Filantropische Studies aan de VU (december 2018)

Het Centrum voor Filantropische Studies werkt momenteel met man en macht om de financiering voor het onderzoek Geven in Nederland voor de komende 6 jaar (3 edities) veilig te stellen. Het Ministerie van Justitie en Veiligheid (J&V) heeft bij de opzet van Geven in Nederland 2017 medio 2015 te kennen gegeven dat het onderzoek niet langer alleen door de overheid zal worden gefinancierd, met als belangrijkste argumentatie dat het onderzoek van belang is voor overheid én sector filantropie. De overheid ziet zichzelf niet langer als enige verantwoordelijke voor de financiering van het onderzoek.

Het Ministerie van J&V wil zich wel voor een langere tijd structureel verbinden aan Geven in Nederland en geeft 1:1 matching voor financiële bijdragen die de VU vanuit de sector ontvangt.

Om de maatschappelijke relevantie van – en commitment voor – het onderzoek Geven in Nederland te versterken heeft de VU de afgelopen maanden de dialoog opgezocht met diverse relevante doelgroepen. Doel: wetenschap en praktijk dichter bij elkaar brengen.

Deze rondgang heeft ons – naast specifieke inzichten – drie belangrijke algemene inzichten opgeleverd; te weten:

  • ‘Geven in Nederland’ draagt bij aan de zichtbaarheid van maatschappelijk initiatief in Nederland. Belangrijk ter legitimatie van een zelfstandige en snel groeiende sector.
  • Communicatie met relevante doelgroepen vóór de start van het onderzoek dient verbeterd te worden met als doel om inhoudelijk beter aansluiting te vinden bij praktijk en beleid.
  • Communicatie over onderzoeksresultaten naar relevante doelgroepen dient verbeterd te worden. Het gaat dan om de praktische toepasbaarheid van het onderzoek, de vertaling van de onderzoeksresultaten naar de praktijk.

De onderzoekers nemen deze verbeterpunten mee in hun plan van aanpak voor de komende drie edities. De VU is al enige tijd in gesprek met de brancheorganisaties en individuele fondsen om tot een duurzaam financieringsmodel voor de toekomst te komen. Op dit moment is de continuering van het onderzoek echter nog niet gegarandeerd. Dat betekent dat er helaas geen Geven in Nederland 2019 komt en dus ook geen presentatie van de nieuwe onderzoeksresultaten zoals u van ons gewend bent op de Dag van de Filantropie. We spreken echter onze hoop uit dat we zeer binnenkort met een Geven in Nederland 2020 kunnen starten!

Leave a comment

Filed under Center for Philanthropic Studies, charitable organizations, contract research, data, foundations, fundraising, household giving, methodology, Netherlands, open science, philanthropy, statistical analysis, survey research, trends, VU University

Four misunderstandings about research on philanthropy

“What do people misunderstand about your research?” A great question that allows me to correct a few popular ideas about our research on philanthropy.

1. Who pays you? The first misunderstanding is that charities pay for our research on philanthropy. We understand that you would think that, because for charitable organizations it is useful to know what makes people give. After all, they are in the business of fundraising. On the other hand, you would not assume that second hand car dealers or diamond traders fund research on trust or that ski resort owners would fund climate change research. We are talking to foundations and fundraising organizations about the insights from our work that may help them in their business, but the work itself is funded primarily by the Ministry of Justice and Security of the government of the Netherlands and by the DG Research & Innovation of the European Commission.

2. What is the best charity? The second misunderstanding is that we vet charities and foundations, like we are some sort of philanthropy police. We don’t rate effective charities or give prizes for the best foundations, nor do we keep lists of bad apples in the philanthropy sector. We don’t track the activities that charities spend their funds on, or how much is ‘actually going to the cause’. If you need this kind of information, check the annual reports of organizations. We do warn the public that raising money costs money and that organizations saying they have no overhead costs are probably doing something wrong.

3. What is altruism? The third misunderstanding is that altruism is a gift that entails a sacrifice. You can hear this when people give each other compliments like: “That is very altruistic of you!” When people give to others despite the fact that they have little themselves and giving is costly, we tend to think this gift is worth more than a relatively small gift by a wealthy person. The term you are looking for here is generosity, not altruism. Altruism is a gift motivated by a concern for the well-being of the recipient. How much of the giving we see is altruism is one of the key questions on philanthropy. Which conditions make people give out of altruism, and what kind of people are more likely to do so, is a very difficult question to answer, because it is so difficult to isolate altruism from egoistic motivations for giving.

4. Crowding-in. The fourth misunderstanding is that less government implies more philanthropy. You can hear this in statements like “Americans give so much because the government there does so little”. The desire to have a small government is a political goal in itself, not an effective way to increase philanthropy. As government spending increases, citizens do not give less, and conversely, as government spending decreases, citizens do not give more. In the past decades, giving in the USA as a proportion of GDP is essentially a flat line with some fluctuation around 2%, even though government spending has increased enormously in this period. Also countries in which government spending as a proportion of GDP is higher are not necessarily countries in which people give more. In Europe, we even see a negative relationship: as citizens pay more taxes, a higher proportion of the population gives to charity. Learn more about this by reading my lecture ‘Values of Philanthropy’ at the 13th ISTR Conference we organized at VU Amsterdam.

 

PS – It was the tweet below (link here) that prompted this post:

misunderstanding

Leave a comment

Filed under altruism, Center for Philanthropic Studies, charitable organizations, contract research, data, Europe, fundraising, household giving, Netherlands, regulation, taxes, VU University

Position available: Professor societal significance of charity lotteries

The Department of Sociology of the Faculty of Social Sciences at the Vrije Universiteit Amsterdam is looking for a professor in the area of charity lotteries. The professor is expected to conduct research on the relations between charity lotteries, nonprofit organizations, and the government. The chair is embedded in the Department of Sociology of the VU and is closely connected to the center of expertise in teaching and research on philanthropy, the Center for Philanthropic Studies of the Faculty of Social Sciences. The Dutch Postcode Lottery (Nationale Postcode Loterij) is financing the chair.

Through scientific research, the chair will contribute to the production of knowledge on the societal significance of charity lotteries. By doing so, the chair will also contribute to the development of new scientific insights in philanthropy. The chair will disseminate results of research through publications, lectures and workshops to both  academic audiences and applied audiences (professionals as well as the general public).

Job description
The chair has three objectives:
(1) the expansion of knowledge about the societal significance of charity lotteries, in a direct relationship with the philanthropic sector;
(2) the dissemination of this knowledge;
(3) the expansion of collaboration with researchers both within the VU and beyond who study charity lotteries and philanthropic behavior.

A more elaborate description of the envisioned activities of the chair is available upon request.

Requirements
The chair holder meets the following requirements:
• PhD degree in the social sciences, preferably for a study on philanthropy;
• knowledge of recent developments in the philanthropic sector;
• has published in national and international journals;
• is interested in international developments in lotteries and philanthropy;
• has demonstrable skills as a research leader;
• is a skilled educator with experience teaching in academic programs;
• ability to inspire and lead a team of academic researchers;
• experience supervising PhD candidates;
• proven ability to attract external funding for research and is able to attract funding from other sources for dissertation research in the field of the chair.

Further particulars
We would like our department to reflect our diverse student population and therefore especially encourage international, female and ethnic minority candidates to apply.

The chair is a part-time appointment of 0.2 fte, initially for a duration of 5 years.

You can find information about our excellent fringe benefits of employment via https://www.vu.nl/en/employment/ like:
• remuneration of 8,3% end-of-year bonus and 8% holiday allowance;
• a minimum of 29 holidays in case of full-time employment;
• discounts on collective insurances (healthcare- and car insurance).

The salary will be in accordance with university regulations for academic personnel, and depending on experience, range from a minimum of € 5,440.00 gross per month up to a maximum of € 7,921.00 gross per month (salary scale H2) based on a fulltime employment.

Information
For additional information please contact Professor René Bekkers via e-mail: r.bekkers@vu.nl.

Application
Applications should be sent in pdf by e-mail before 1 September 2018 to Secretariaat.SOC.FSW@vu.nl, to the attention of prof. dr. Rene Bekkers, mentioning “application: Professor Societal significance of charity lotteries”.

Leave a comment

Filed under Center for Philanthropic Studies, charitable organizations, Netherlands, VU University

Philanthropy: from Charity to Prosocial Investment

Contribution to the March 2016 edition of the European Research Network on Philanthropy (ERNOP) newsletter. PDF version here.

Philanthropy can take many forms. It ranges from the student who showed up at my doorstep with a collection tin to raise small contributions for legal assistance to the poor to the recent announcement by Facebook co-founder Mark Zuckerberg and his wife Priscilla Chan of the establishment of a $42 billion charitable foundation. The media focused on the question why Zuckerberg and Chan would put 99% of their wealth in a foundation. The legal form of the foundation allowed Zuckerberg to keep control over the shares without having to pay taxes. Leaving aside the difficult question what motivation the legal form confesses for the moment, my point is that a change is taking place in the face that philanthropy takes.

Entrepreneurial forms of philanthropy, manifesting a strategic investment orientation, become more visible. We see them in social impact bonds, in social enterprises, in venture philanthropy and in the investments of foundations in the development of new drugs and treatments. A reliable count of the prevalence of such prosocial investments is not available, but 2015 was certainly a memorable year: the first Ebola vaccine was produced in a lab funded by the Wellcome Trust and polio was eradicated from Africa through coordinated efforts supported by a coalition of the WHO, Unicef, the Rotary International Foundation, and the Bill and Melinda Gates Foundation.

Of course there are limitations to philanthropy. Some problems are just too big to handle, even for the wealthiest foundations on earth, using the most innovative forms of investments. The refugee crisis continues to challenge the resilience of Europe. NGOs are delivering relief aid in the most difficult circumstances. But these efforts are band aids, as long as political leaders are struggling to gather the will power to solve it together.

The Zuckerberg/Chan announcement revived previous critiques of philanthrocapitalism. Isn’t it dangerous to have so much money in so few hands? Can we rely on wealthy foundations to invest in socially responsible ways? Foundations are the freest institutions on earth and can take risks that governments cannot afford. But the track records of the corporations that gave rise to the current foundation fortunes are not immaculate, monopolizing markets and evading taxes. Wealthy foundations can have a significant impact on society and influence public policy, limiting the influence of governments. It is political will that enables the existence and facilitates the fortune of wealthy foundations. Ultimately, the realization that the interests of the people should not be harmed enables the activities of foundations. Hence the talk about the importance of giving back to society.

The sociologist Alvin Gouldner is famous for his 1960 article ‘The Norm of Reciprocity’, which describes how reciprocity works. He also wrote a second classic, much less known: ‘The Importance of Something for Nothing.’ In this follow-up (1973), he stresses the norm of beneficence: “This norm requires men to give others such help as they need. Rather than making help contingent upon past benefits received or future benefits expected, the norm of beneficence calls upon men to aid others without thought of what they have done or what they can do for them, and solely in terms of a need imputed to the potential recipient.” In a series of studies I co-authored with Mark Ottoni-Wilhelm, an economist from the Lilly Family School of Philanthropy at Indiana University, we call this norm ‘the principle of care’.

With this quote I return to the question about motivation. The letter to their daughter in which Zuckerberg and Chan announced their foundation reveals noble concerns for the future of mankind. It is not their child’s need that motivated them, but the needs of the world in which she is born. This is the genesis of true philanthropy. Pretty much like the awareness of need that the law student demonstrated at my doorstep.

References

Bekkers, R. & Ottoni-Wilhelm, M. (2016). Principle of Care and Giving to Help People in Need. European Journal of Personality.  

Gouldner, A.W. (1960). The Norm of Reciprocity: A Preliminary Statement. American Sociological Review, 25 (2): 161-178. http://www.jstor.org/stable/2092623

Gouldner, A.W. (1973). The Importance of Something for Nothing. In: Gouldner, A.W. (Ed.). For Sociology, Harmondsworth: Penguin.

Wilhelm, M.O., & Bekkers, R. (2010). Helping Behavior, Dispositional Empathic Concern, and the Principle of Care. Social Psychology Quarterly, 73 (1): 11-32.

Leave a comment

Filed under altruism, charitable organizations, foundations, law, philanthropy, principle of care, taxes

De veerkracht van de filantropie

[*]

Deze tekst als pdf downloaden

Burgerkracht, lokale actie, de doe-democratie, de participatiesamenleving: we komen deze termen steeds vaker tegen in de politiek, de media en beleidsstukken van de overheid en adviesorganen. De termen fungeren in een fundamenteel debat over de verdeling van verantwoordelijkheid van burgers en de overheid voor het welzijn van anderen en de samenleving. Het uitgangspunt van deze stukken is de autonome, zelfredzame burger, die geen overheidsregeling nodig heeft om voor zichzelf, de eigen omgeving en de samenleving te zorgen.

Bij dit uitgangspunt past de filantropie, gedefinieerd als vrijwillige bijdragen van geld en tijd aan het algemeen nuttige doelen zoals gezondheid, cultuur, onderwijs, natuur en levensbeschouwing. Die bijdragen komen niet alleen van levende burgers, maar ook van overledenen (via nalatenschappen), van bedrijven, vermogensfondsen, en van goededoelenloterijen. In 2013 ging er in de filantropie in totaal zo’n €4,4 miljard om. In 2011 spraken het kabinet en de sector filantropie af intensiever samen te werken aan de kwaliteit van de samenleving. Door het activerende beleid doet de overheid een groter beroep op vrijwillige bijdragen in de vorm van geld en tijd en neemt de maatschappelijke betekenis van filantropie toe.

In theorie biedt voorziening van maatschappelijke doelen en collectieve arrangementen uit vrijwilligheid een voordeel boven verplichting via belasting of een andere vrijheidsbeperking. Via vrijwillige bijdragen krijgen burgers meer controle over de kwaliteit van de samenleving en kunnen ze daar ook met recht trots op zijn. Burgers dragen liever vrijwillig bij aan maatschappelijke doelen dan via een verplichte belasting of via verplichte maatschappelijke dienstverlening.

De voorkeur voor vrijwillige bijdragen is niet alleen psychologisch in de vorm van een ‘goed gevoel’. Een experiment van Harbaugh, Mayr en Burghart (2007) maakte deze voorkeur zichtbaar door middel van hersenscans van Amerikaanse vrouwen die een grotere activiteit in het ‘genotscentrum’ in de hersenen vertoonden als zij een bedrag aan een goed doel gaven dan wanneer hetzelfde bedrag namens hen door de experimentleiders werd gegeven. Er kan ook voor burgers een materieel voordeel zitten aan vrijwillige bijdragen in de vorm van vrijwilligerswerk. Er is veel onderzoek dat laat zien dat vrijwilligers gelukkiger zijn, grotere sociale netwerken hebben, langer gezond blijven en uiteindelijk langer leven dan maatschappelijk minder betrokken burgers.

Filantropie verhoogt de kwaliteit van leven omdat zij zich richt op de aanpak van maatschappelijke problemen en de realisatie van maatschappelijke idealen. Het besef groeit dat effectieve oplossingen een goede samenwerking tussen overheden, bedrijven en burgers vereisen. Een eenzijdige aanpak van bovenaf door een nationale overheid ligt steeds minder voor de hand. Bijdragen van burgers en bedrijven, in de vorm van maatschappelijk verantwoord ondernemen, vrijwilligerswerk, crowdfunding en actieve burgerparticipatie zijn welkom op uiteenlopende gebieden als integratie, cultuur, zorg, veiligheid, natuurbehoud en duurzaamheid.

De aandacht voor filantropie van de overheid is een herontdekking van een rijk verleden. Een mooi historisch voorbeeld is de manier waarop volgens de Amerikaanse journalist Russell Shorto (2005) de bouw van de Walstraat in Nieuw Amsterdam werd gefinancierd. Op Wall Street in New York, waar nu het centrum van het kapitalisme is gevestigd, stond ooit een muur die de inwoners van de stad tegen de indianen, de Engelsen en de Zweden moest beschermen. Omdat er geen overheid was die belasting kon heffen werd de bouw van de wal gefinancierd met vrijwillige bijdragen van de burgers van Nieuw Amsterdam, waarbij van de meer vermogende inwoners een grotere bijdrage werd verwacht. Zij hadden ook meer te verliezen bij een inval. Latere voorbeelden, dichterbij huis, zijn het Vondelpark, de Vrije Universiteit en de grote musea in Amsterdam: voor een groot deel gefinancierd met schenkingen van vermogende particulieren.

Met het beroep op burgers keert de overheid terug naar deze tijden. De omstandigheden zijn in sommige opzichten gelijkaardig. Opnieuw is er grote welvaart in Nederland, die opnieuw zeer ongelijk verdeeld is. Er zijn echter ook grote verschillen. De vraag om vrijwillige bijdragen komt in een tijd waarin burgers gewend zijn aan een overheid die voor hen zorgt. Bovendien komt de vraag in een tijd van economische onzekerheid en bezuinigingen op overheidsuitgaven. Het beroep op vrijwillige bijdragen vraagt veerkracht van burgers. De Rockefeller Foundation (2015) definieert veerkracht als de capaciteit van mensen, gemeenschappen en instituties om zich voor te bereiden op schokken en langdurige belasting, zich daar tegen te verzetten en ervan te herstellen. Veerkracht komt niet alleen tot uiting in zelfredzaamheid, maar ook in het mobiliseren van hulp en het aanboren van nieuwe hulpbronnen. Het gevoel van gemeenschap, het besef dat je met elkaar meer kunt bereiken dan alleen, en het vertrouwen in anderen helpen daar bij. Deze factoren zijn ook cruciaal voor de filantropie.

De sector filantropie is in Nederland in de afgelopen decennia niet gegroeid vanuit tegenslag en bedreiging. Integendeel. In de jaren ’90 hadden we geen last van crisis en groeide de sector als kool, nog veel harder dan de economie. De sector organiseerde en professionaliseerde zich. Er kwamen brancheverenigingen, gedragscodes, keurmerken, toezichthouders, er kwamen opleidingen en er kwam onderzoek dat de sector filantropie in kaart bracht. Die gehele ontwikkeling vond plaats in het laatste decennium van de jaren ’90 zonder dat er grote problemen waren. De filantropie is groot geworden in een tijd van voorspoed, zonder veel bemoeienis en grotendeels buiten het blikveld van de overheid. Vanuit de betrokkenheid van Nederlanders. Niet zozeer om maatschappelijke problemen op te lossen, maar ook – en misschien wel vooral – om idealen te verwezenlijken. Filantropie is de uiting bij uitstek van de veerkracht van de samenleving. Uit de filantropie van een samenleving blijkt waar burgers om geven, wat zij goede doelen vinden en hoeveel zij ervoor over hebben.

De economische crisis waarin Nederland in 2009 terecht is gekomen heeft een beroep gedaan op de veerkracht van burgers. Het zijn niet zozeer de korte termijn fluctuaties in de hoogte van inkomens, de werkloosheid of het consumentenvertrouwen die samenhangen met de lange termijn trend in het geefgedrag. Het gaat eerder om de economische zekerheid op de lange termijn: de waarde van giften van geld aan goede doelen houdt sinds 1965 gelijke tred met de ontwikkeling van de vermogens van Nederlanders. Sinds 1985 volgt de ontwikkeling in de hoogte van de giften in Nederland vrijwel exact de ontwikkeling in de hoogte van de waarde van onroerend goed.

consumptie_filantropie_onroerendgoed_08_13

Consumptieve bestedingen van huishoudens (nationaal) en totaal vermogen van huishoudens in de vorm van onroerend goed volgens het CBS en de waarde van filantropie door huishoudens volgens Geven in Nederland (niet gecorrigeerd voor inflatie)

De filantropie in Nederland lijkt minder gevoelig te zijn voor economische tegenwind dan die van de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, waar de inkomsten voor goededoelenorganisaties flink daalden in 2008 en 2009 en daarna nauwelijks stegen. Pas in 2012 zagen de goededoelenorganisaties in de VS hun inkomsten weer toenemen. In Nederland bleef het recessie-effect uit tot 2011. Bovendien was het effect beperkt. We zien nu in 2013 weer een stijging van de giften. Dit is opmerkelijk omdat de waarde van onroerend goed in 2013 nog daalde. Ook de betrokkenheid van bedrijven bij goede doelen blijft hoog, ondanks de crisis. Het totaalbedrag aan giften en sponsoring is vrijwel gelijk gebleven.

Ook het overheidsbeleid van de afgelopen jaren heeft voor terugslag gezorgd. De overheid heeft taken gedecentraliseerd naar gemeenten, waardoor een groter beroep wordt gedaan op burgers om voor henzelf en hun naasten te zorgen. In de nieuwe cijfers over vrijwilligerswerk zien we een achteruitgang. In 2010 deed nog 41% vrijwilligerswerk, in 2014 is dat gedaald naar 37%. Ook het aantal uren dat vrijwilligers actief zijn is gedaald, naar 18 uur per maand. In 2012 was dit nog 21 uur. We zien wel veerkracht onder de loyale groep vrijwilligers, die juist actiever is geworden. Er is echter een grens aan de inzet van de trouwe vrijwilliger. Het toenemende belang dat de overheid in de participatiesamenleving aan mantelzorg en informele hulp hecht vormt op termijn een bedreiging voor het vrijwilligerswerk. We zien in het Geven in Nederland onderzoek dat informele hulp, mantelzorg en vrijwilligerswerk communicerende vaten zijn. Het hemd is dan nader dan de rok. Mensen stoppen vaker met vrijwilligerswerk als ze mantelzorgtaken erbij krijgen.

De overheid heeft bezuinigd op subsidies voor specifieke goededoelenorganisaties. Met name in de cultuursector hebben instellingen lastige keuzes moeten maken. Door de bezuinigingen op culturele instellingen is een beroep gedaan op de veerkracht in de sector cultuur. We zien hier grote verschillen tussen instellingen. De grotere musea van ons land zijn met behoud van subsidie in staat geweest om ook nog meer geld uit de markt te halen. Voor veel andere instellingen staan de inkomsten door bezuinigingen onder druk en zij lijken nog niet goed in staat meer inkomsten uit fondsenwerving en commerciële inkomsten te halen. Helaas blijkt ook bij de gevers de veerkracht beperkt te zijn. Vooralsnog zijn de bezuinigingen op culturele instellingen veel groter dan de toename in de giften aan culturele instellingen. Vermogende gevers zijn niet van plan meer te gaan geven aan cultuur.

De komende jaren zal duidelijk worden of vrijwillige bijdragen voldoende zijn om de schokken op te vangen die de economische crisis en de bezuinigingen door de overheid hebben veroorzaakt.  Zijn we als samenleving in staat deze betrokkenheid te mobiliseren? De aantrekkingskracht van het werk van goededoelenorganisaties is daarbij niet voldoende. Vermogende particulieren verlangen een meer zakelijke manier van werken dan gebruikelijk is bij veel goede doelen en hebben behoefte aan nieuwe financiële instrumenten die zakelijke investeringen in de kwaliteit van de samenleving mogelijk maken. Denk daarbij aan crowdfunding, social impact bonds, en ‘venture philanthropy’. De lage rentestand maken deze alternatieve vormen van investeren aantrekkelijker. In de geest van het convenant uit 2011 zou de sector filantropie in overleg met de overheid en het bedrijfsleven deze instrumenten verder moeten ontwikkelen.

Literatuur

Bekkers, R., Schuyt, T.N.M. & Gouwenberg, B.M. (2015, Red). Geven in Nederland 2015: Giften, Nalatenschappen, Sponsoring en Vrijwilligerswerk. Amsterdam: Reed Business.

Harbaugh, W.T. , Mayr , U., & Burghart, D.R. (2007). Neural responses to taxation and voluntary giving reveal motives for charitable donations. Science, 316: 1622-1625.

Rockefeller Foundation (2015). Resilience. https://www.rockefellerfoundation.org/our-work/topics/resilience/

Shorto, R. (2005). The Island At the Center of the World. New York: Random House/Vintage.

[*] Deze bijdrage is deels gebaseerd op gegevens uit Geven in Nederland 2015 (Bekkers, Schuyt & Gouwenberg, 2015).

1 Comment

Filed under altruism, Center for Philanthropic Studies, charitable organizations, economics, foundations, household giving, Netherlands, philanthropy, taxes, Uncategorized, volunteering

Een gedragscode voor werving nalatenschappen door goede doelen

In 1Vandaag zei ik op 19 februari dat er in Nederland geen gedragscode voor de werving van nalatenschappen bestaat. Dit blijkt niet waar, er is wel degelijk een richtlijn voor nalatenschappenwerving. In de regels van het Centraal Bureau Fondsenwerving voor het CBF-Keur en op de website van de VFI (Vereniging voor Fondsenwervende Instellingen), branchevereniging voor goede doelen, is deze richtlijn echter niet te vinden. De VFI heeft wel een richtlijn voor de afwikkeling van nalatenschappen. Maar die gaat over de afwikkeling, als het geld al binnen is. Niet over de werving van nalatenschappen.

Het blijkt dat de richtlijn voor de werving van nalatenschappen is gepubliceerd door een derde organisatie, het Instituut Fondsenwerving. Deze organisatie heeft in 2012 een richtlijn opgesteld voor fondsenwervende instellingen die nalatenschappen werven. De richtlijn is niet verplichtend. Het Instituut Fondsenwerving heeft ook een gedragscode waar haar leden zich aan hebben te houden, maar de richtlijn voor nalatenschappen heeft niet de status van gedragscode. Bij het Instituut Fondsenwerving zijn volgens de ledenlijst 231 goede doelen organisaties aangesloten (klik hier voor een overzicht in Excel). Het Leger des Heils is lid van het IF, maar de Zonnebloem niet. Ook andere grote ontvangers van nalatenschappen, zoals KWF Kankerbestrijding, ontbreken op de ledenlijst. Zij zijn wel lid van de VFI, dat 113 leden en 11 aspirant leden telt.

De VFI reageerde op de uitzending via haar website en vermeldde de richtlijn van het Instituut Fondsenwerving. De status van de richtlijn is in de reactie opgehoogd naar een gedragscode. Dit zou betekenen dat leden die zich niet aan de richtlijn houden, kunnen worden geroyeerd. Gosse Bosma, directeur van de VFI, zei overigens in de 1Vandaag uitzending dat de VFI niet is nagegaan of de betrokken leden zich aan de richtlijn hebben gehouden en dat ook niet nodig te vinden. Het IF zelf heeft niet gereageerd. Ook de ontvangende goede doelen, de Zonnebloem en het Leger des Heils, reageerden deze week via het vaktijdschrift voor de filantropie, Filanthropium. Zij verklaarden zich bereid onrechtmatigheden te corrigeren. Wordt ongetwijfeld vervolgd in de volgende fase van deze zaak, of wanneer een nieuwe zaak zich aandient.

 

Leave a comment

Filed under bequests, charitable organizations, fundraising, incentives, law, philanthropy, regulation