Hoe rijker, hoe minder vrijgevig?

Economen spreken van een basisgoed als de consumptie ervan relatief gesproken afneemt met het inkomen. Dit geldt heel duidelijk voor geven aan goede doelen. Hogere inkomens en vermogens doen in euro’s meer aan filantropie, maar als deel van hun inkomen en vermogen juist minder. In de jubileumeditie van Geven in Nederland (GIN) publiceerden Arjen de Wit, Pamala Wiepking en ik een special, waarin waarin we alle gegevens over giften uit de jaren 2001-2015 hebben gecombineerd en de inkomens in decielen (groepen van 10%) hebben ingedeeld. De invloed van uitschieters hebben we verminderd door de 1% hoogste waarnemingen te winsoriseren, dat wil zeggen ze te behandelen alsof ze net iets lager zijn. Met uitschieters is het plaatje overigens niet veel anders, de lijn loopt nog steeds naar beneden, maar minder recht.

Fig24

Het percentage van het inkomen dat huishoudens doneren aan goededoelenorganisaties neemt stelselmatig af met de hoogte van het inkomen. De 10% huishoudens die de laagste inkomens in Nederland verdienen, geven 1,16% van het inkomen aan goede doelen. Onder de hoogste 10% van de inkomens is dat 0,44%.

Vivienne van Leuken vroeg me per e-mail hoe dit komt.

Er zijn grofweg drie groepen verklaringen voor deze bevinding.

  1. Het ligt aan de gevers:
    • (a) rijkdom maakt mensen hebberig;
    • (b) hebberige mensen worden rijker.
  2. Het ligt aan de vragers:
    • (a) goededoelenorganisaties spreken de taal niet waarin ze de rijken kunnen overtuigen,
    • (b) goededoelenorganisaties hebben niet de juiste netwerken en
    • (c) goededoelenorganisaties doen niet de juiste proposities.
  3. Het ligt aan de samenleving:
    • (a) dat je moet geven is de norm, maar niet dat je meer moet geven naarmate je inkomen stijgt;
    • (b) voor verschillende soorten giften is er een geefstandaard, een bedrag dat normaal is om te geven. Die geefstandaard is een specifiek bedrag en niet relatief naar inkomen en vermogen;
    • (c) De vrijgevigheidsnorm dat je een deel van je inkomen zou moeten geven is in de loop van de geschiedenis verdwenen. Bovendien houdt met de ontkerkelijking een steeds kleiner deel van de bevolking zich aan zulke normen.

In elk van deze verklaringen zit wel een kern van waarheid, maar er is nog geen goed onderzoek dat aantoont in welke mate deze drie soorten verklaringen verantwoordelijk zijn voor de afname van de vrijgevigheid met inkomen en vermogen.

Advertisements

Leave a comment

Filed under charitable organizations, economics, fundraising, household giving, Netherlands, statistical analysis, survey research, wealth

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s